ගුරුතුමී...  💔

නෙරිය ඉන හැඩ  කෙරූ

ඔසරියට  ලස්සනට

පාට මුතු  පබළු කැට 

කරවටේ  තනි මැකූ

හිමිදිරියේ  කඩිසරව

ලතාවට  අඩි තැබූ

උදෑසන  නුබ ඈත

එනවාද  මග බැලූ

ඒ මතක  අද හඩයි 

නුබ හිදින  නෙත් දුටු

සුදු ඇඳුම්  ඇඳි කාලේ

නුබෙන් කන  පිරි බැනුම් 

නොමඟ  යන්නට නොදී

ළඟ රැඳුණු  ඒ ගුණන්

දණ ගසා   පන්තියේ 

එකල දුන්  දඬුවමුත්

නැවත අද  සිහි කෙරුණි 

කඳුළු කැට  එක්කරන් 

කාලයක්  ගෙවී ගොස් 

මතක ඇත  පොදි බැඳන්

එදා ඒ දුටු  රුවත්

සෙමෙන්  අද සඟවමින් 

කන් පිරූ  නුබෙ  හඬත් 

නොදැන  අද ගොළු කරන්

කියන්නට  දහක් දේ 

තිබුණ බව  හදවතින්

නුබෙ  මුවෙන් ගැලූ ඒ

කඳුළු  කැට දෙයි වදන් 

හදවතත්  ඇවිලිලා

යන දුකක්  වන තරම්

නුබෙ රුවත්  එක් තැන්ව

සිටි සැටිත් නෙත් තෙමයි

එදා ඒ  උදාරව 

සිටි ඔබ ද  මේ කියන් 

ගුරුතුමී  නුබ අදත්

දෙයි  නිහඬ  ඔවදනත්

                                සෙව්....👍